May 30, 2008 (LPAC)--In late 2006, George Soros, the British empire/Wall Street gatekeeper of the Left, vetted Senator Barack Obama's potential Presidential candidacy on behalf of financier oligarchs. Soros then introduced Obama to a selected financier group, and Obama soon afterwards announced he would seek the White House.
Soros's involvement with Obama's brief national political career had begun two years earlier with Soros fundraising for Obama's campaign for U.S. senate, and continued through the 2007 Presidential campaign launch with huge fundraising operations by Soros and his circle.
SOROS AND OBAMA - A Preliminary chronology
2004: The London-Wall Street axis singled out Obama, then an Illinois state senator, as their "Rising Star" in U.S. politics. The Rockefellers' family political agency known as the League of Conservation Voters endorsed Obama in the Democratic U.S. senate primary, ran TV ads on the Rising Star theme, and directly funded Obama's national career manager, consultant David Axelrod.
Obama's opponent in the Democratic primary, Blair Hull, was a self-financed millionaire, so Obama used the "millionaires' exception" to the campaign finance law to take $12,000 each from donor, six times the ordinary limit at that time. Thus nearly half of his $5 million primary funding came from 300 donors.
George Soros raised $60,000 of this Obama funding, with his own donations and those he procured from his family. Soros reportedly met with Obama first in March -- a mere state senator, Obama was the only candidate in the country with whom Soros met personally during the 2004 election cycle, according to Soros spokesman Michael Vachon (quoted by CNS News, July 27, 2004). On June 7, 2004, Obama was in Soros' New York home for an Obama campaign fundraising event.
December 4, 2006: Obama met with George Soros in Soros' mid-town Manhattan office. After an hour interview, Soros took Obama into a conference room where a dozen plutocrats waited to talk with Obama. Key among them were UBS (Union Bank of Switzerland/Swiss Bank) U.S. chief Robert Wolf, and hedge fund manager Orin Kramer.
December, 2006, a week later, Robert Wolf had dinner in Washington D.C. with Barack Obama to map out campaign strategy.
Early January, 2007: Obama announced his Presidential candidacy. The New York Times announced that candidate Obama had nailed the support of two highest-level Democratic fundraisers: George Soros and Robert Wolf. By mid-April, 2007, Wolf had raised $500,000 for Obama.
Mid-January, 2007: Wolf ran a dinner for Obama in Washington, with potential bundlers Jim Torrey, Brian Mathis, Jamie Rubin, and (again, from the original Soros meeting) Orin Kramer.
Early March, 2007: There were two fundraisers by Wolf and one by Edgar Bronfman, Jr.
Mid-March, 2007: George Soros began a staged dance with Obama. Writing in the New York Review of Books, Soros denounced the rightist Israeli lobby, AIPAC.
March 21, 2007: Continuing the dance, the Obama campaign rebutted Soros (as in, "Obama distances himself from Soros"), and denounced the Hamas movement.
April 9, 2007: An Obama fundraising party for the New York elite was held at the home of financier Steven Gluckstern, the former chairman of George Soros' Democracy Alliance. A photograph of the event, published (April 16, 2007) in New York magazine, showed George Soros seated immediately next to the standing, speaking Obama. Soros was enthroned as the only one in the room seated, stationed between host Gluckstern and Obama. Two months earlier Soros's Mr. Gluckstern had been quoted in the New York Observer saying he MIGHT be raising "well over a million dollars" for Obama.
May 18, 2007: George Soros hosted an Obama party at the Greenwich, Connecticut palatial mansion of Paul Tudor Jones, who runs the giant hedge fund Tudor Investment Corporation. They collected $2,300 from each of the approximately 300 attendees, the local newspaper Greenwich Time reported.
Friday, January 2, 2009
How Soros Financed Obama's Campaign
Source: LaRouche Political Action Committee
Read More »
Thursday, January 1, 2009
Tuesday, December 30, 2008
Sunday, November 30, 2008
Thursday, November 27, 2008
“Liquidity Trap” Bermuda Triangle...
Nouriel Roubini
Read More »
The Deadly Dirty D-Words: “Deflation”, “Debt Deflation” and “Defaults”. And How
Central Banks Will Have to Resort to “Crazy” Policies as We Have Reached Such
Bermuda Triangle of a “Liquidity Trap”Nouriel
Roubini Nov 21, 2008
I have been warning since January 2008 that the biggest risk ahead for the US and the global economy is one of a stag-deflation, the deadly combination of an economic
stagnation/recession and deflation. Let me discuss the details of this toxic mixture of deflation, liquidity trap, debt deflation and rising household and corporate defaults:
Saturday, November 22, 2008
Μια ανάσα για να «πτωχεύσουμε»!
Αναδημοσίευση από: Ισοτιμία
Read More »
ΤΟΥ Δ. Γ. ΠΑΠΑΔΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Tα κράτη δεν πτωχεύουν· μέχρι να πτωχεύσουν. Η Ισλανδία πρόσφατα εισήλθε στον προθάλαμο της κόλασης και η Ελλάδα πλέον δυσκολεύεται να δανειστεί.
Τα spread των ελληνικών ομολόγων αυξάνονται και το Δημόσιο αρχίζει να επανεξετάζει μεθόδους δανεισμού, που χρησιμοποιούσε προ δεκαπενταετίας.
Οι πληροφορίες λένε ότι από τη νέα χρονιά θα αρχίσουν και πάλι να εκδίδονται ομόλογα γραμμάτια τρίμηνης, εξάμηνης και δωδεκάμηνης διάρκειας. Οι συγκεκριμένες εκδόσεις είχαν περιοριστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, καθώς ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) δούλευε το σύστημα με τις δημοπρασίες. Οι ξένοι επενδυτές ζητάνε όλο και μεγαλύτερα spread για να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα, ενώ ταυτόχρονα περιορίζεται το ενδιαφέρον τους γι’ αυτά. Το ευρώ αποτελεί ασπίδα προστασίας για την Ελλάδα, αλλά σε οριακές καταστάσεις είναι ξεκάθαρο ότι οι ξένοι επενδυτές θα προτιμήσουν χώρες της Ευρωζώνης με μικρότερο χρέος απ’ αυτό που έχει η δική μας.
Η χώρα μας «πληρώνει» σήμερα το τεράστιο δημόσιο χρέος, που αγγίζει τα 250 δισ. ευρώ και αυγαταίνει συνεχώς, είτε με συντηρητικές είτε με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Η Ελλάδα χρειάζεται ετησίως περίπου 40 δισ. ευρώ για την αναχρηματοδότηση του χρέους της.
Το ποσό αυτό αντλούνταν από τις χρηματαγορές του ευρώ. Μέχρι και πριν από την κρίση, τα στελέχη του ΟΔΔΗΧ αρέσκονταν ν’ αναφέρονται στην τεράστια ρευστότητα που έκανε πολλές τράπεζες να έρχονται στην Ελλάδα και να ζητάνε από μόνες τους να μας δανείσουν.
Μνήμες ’90
Τώρα όλα αυτά αποτελούν αναμνήσεις μιας άλλης εποχής. Τη θέση τους έχει πάρει το άγχος του δανεισμού, που θυμίζει έντονα τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘90. Στο Υπουργείο Οικονομίας αλλά και στον ΟΔΔΗΧ, αναγνωρίζουν τώρα την ανάγκη να κινηθεί η Ελλάδα προς αναζήτηση κεφαλαίων και σε αγορές της Άπω Ανατολής, όπως η ιαπωνική.
Η Ελλάδα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘90 συνήπτε συχνά κοινοπρακτικά δάνεια στην αγορά αυτή. Οι εξελίξεις αρχίζουν να γίνονται σύνθετες και για το οικονομικό επιτελείο παραμένει μείζον ζήτημα το θέμα των τραπεζών και της βοήθειας των 28 δισ. ευρώ. Ο Γιώργος Αλογοσκούφης είναι πλέον φανερά κουρασμένος από την αμφισβήτηση που εγείρεται ως προς το πρόσωπό του εντός της ΝΔ και αναζητά ενδομύχως μια έξοδο.
Ο Κώστας Καραμανλής, που προκάλεσε πρόωρες εκλογές το 2007 (με πρόσχημα το «προβληματικό» 2008), φαίνεται να δυσκολεύεται να παρακολουθήσει και να συνδυάσει τα τεκταινόμενα. Στον αντίποδα, ο αντιπολιτευτικός λόγος του ΠΑΣΟΚ δύσκολα θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι περιέχει συνεκτικές λύσεις για την κρίση. Στο ΠΑΣΟΚ μέχρι πρόσφατα εμφανίζονταν να αγνοούν ότι υπάρχει κρίση και αντιδρούσαν στα επισυμβαινόμενα, καταλογίζοντας ευθύνες στην κυβέρνηση, τη στιγμή κατά την οποία ένα ολόκληρο διεθνές οικονομικό σύστημα κατέρρεε.
Αλλαγή σκηνικού
ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ το 2009 να κατακλύσει την ελληνική αγορά κύμα απολύσεων, προκαλεί τρόμο στην κυβέρνηση. Το ΕΒΕΑ κάνει λόγο για σημαντική κάμψη της αγοράς το επόμενο έτος και ο επικεφαλής του Κωνσταντίνος Μίχαλος προαναγγέλλει κλείσιμο επιχειρήσεων και απολύσεις προσωπικού. Ο υφυπουργός Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου επιχειρεί το τελευταίο διάστημα να δεσμεύσει 2 δισ. ευρώ από το Δ΄ ΚΠΣ (ΕΣΠΑ στην καθομιλουμένη), τα οποία θα μοιραστούν μέσω του Προγράμματος Ανταγωνιστικότητας στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Το εν λόγω πρόγραμμα μεταφέρει ήδη 2 δισ. στις ΜΜΕ, ενώ αν εγκριθούν από την Ε.Ε. και οι πρόσθετες πιστώσεις, τότε το συνολικό ποσό που θα διατεθεί μέσω του Προγράμματος Ανταγωνιστικότητας θα ανέλθει σε 4 δισ. ευρώ. Μέχρι τώρα η κοινοτική συνδρομή δινόταν σε επιχειρήσεις που εμφάνιζαν κερδοφόρες τις τρεις τελευταίες χρήσεις. Τώρα αυτή η πολιτική αλλάζει· τα χρήματα θα διατίθενται και σε επιχειρήσεις με ζημιογόνες χρήσεις.
Όπως δημοσιεύεται στην «Ι» της 22/11/2008
Wednesday, November 19, 2008
Πόσο κρατικό δανεισμό αντέχουμε;
Αναδημοσίευση από: Ναυτεμπορική
Read More »
Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε στο διεθνές οικονομικό στερέωμα, η κυβέρνηση σχεδιάζει να δανεισθεί 43 δισ. ευρώ το επόμενο έτος, όσα δηλαδή και εφέτος. Τι και αν το spread που πρέπει να πληρώνουμε ως χώρα για το δημόσιο δανεισμό μας, κινείται μεταξύ των 150 και 170 μονάδων βάσης;
Να σημειωθεί ότι, όταν το spread για το δανεισμό της χρεοκοπημένης πλέον τράπεζας των ΗΠΑ, Fannie Mae, έφτασε στο 40-50, παρενέβη το αμερικανικό Δημόσιο για να τη στηρίξει. Εμείς με το 170 δεν φοβόμαστε τίποτε; Επιτέλους τι πρέπει να γίνει για να καταλάβει το ελληνικό
κράτος, ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ξοδεύει περισσότερα από τα εισοδήματά του;
Μάλιστα εκεί που έχουν φθάσει τα πράγματα, αν το ελληνικό Δημόσιο
επιχειρήσει να ασκήσει το κυριαρχικό δικαίωμά του, να υποχρεώσει δηλαδή την κοινωνία σε εκχώρηση περισσότερων πόρων, θα εισπράξει μάλλον άρνηση ή αδυναμία.
Επιπλέον να σημειώσουμε ότι είναι πολύ πιθανό ο προγραμματιζόμενος δανεισμός των 43 δισ. ευρώ για τον επόμενο χρόνο, μάλλον να μην επαρκέσει. Το ίδιο συνέβη και φέτος, οπότε ο σχεδιασμός ήταν μέχρι 35 δισ. και έφθασε στα 43 δισ. ευρώ.
Δυστυχώς, ο δημόσιος δανεισμός δεν αφορά μόνο
την ανακύκλωση των παλιών χρεών, αλλά καλύπτει και τρέχοντα ελλείμματα. Και τούτο χωρίς να αναφέρουμε τίποτε για τις «μαύρες» τρύπες των νοσοκομείων και των ασφαλιστικών ταμείων, που θα αυξήσουν περαιτέρω τις δανειακές υποχρεώσεις του Δημοσίου. Σε όλα αυτά θα πρέπει δε να προστεθούν και οι εγγυήσεις του ελληνικού
κράτους και η ρευστότητα που θα χορηγηθεί στις τράπεζες, μέσω του σχεδίου των 28 δισ. ευρώ, η υλοποίηση του οποίου ξεκινά άμεσα.
Οσον αφορά τους τόκους, οι οποίοι καταβάλλονται ως τρέχουσα δαπάνη από τον προϋπολογισμό, θα φθάσουν το 2009 στα 12 δισ. ευρώ. Ούτε όλες οι εισπράξεις από τον ΦΠΑ δεν θα αγγίξουν τα 12 δισ. το επόμενο έτος. Στην αρχαία Αθήνα όποιος πρότεινε νόμο που ζημίωνε το κράτος, πλήρωνε τη ζημιά από την προσωπική του περιουσία. Αλήθεια, έχουμε κάποια σχέση με αυτούς τους ανθρώπους;
Subscribe to:
Posts (Atom)